Erkenning vaderschap

Een man kan enkel een kind erkennen voor zover er nog geen vaderschapsband vaststaat. Voor die erkenning is de toestemming van de moeder en/of het kind vereist (meerderjarig, meer dan 12 jaar of ontvoogd).

Bij weigering van de toestemming moet procedure gevoerd worden voor de Rechtbank van Eerste Aanleg.

De vaderlijke erkenning is evenwel verboden wanneer uit die erkenning een huwelijksbeletsel blijkt waarvoor geen ontheffing kan verleend worden.

De erkenning kan ook niet doorgaan voor zover de man die wil erkennen wordt vervolgd wegens verkrachting van de moeder. Tijdens de vervolging wordt de beslissing opgeschort, bij schuldigverklaring wordt de erkenning niet toegelaten.

De erkenning kan ook gebeuren ten aanzien van een verwekt kind, met de voorwaarde dat het kind daarna levend en levensvatbaar geboren wordt. Die prenatale erkenning kan slechts geschieden met toestemming van de zwangere vrouw.

Indien het kind levensloos wordt geboren, kan enkel melding worden gemaakt van de naam van de vader in de akte van aangifte gezien er geen geboorteakte wordt opgemaakt.

Deze vaderlijke erkenning kan op zijn beurt opnieuw betwist worden voor zover er geen bezit van staat is en het kind levend en levensvatbaar wordt geboren.

Deze betwisting kan enkel gevoerd worden door de moeder, het kind, de man die het kind heeft erkend en de man die het vaderschap opeist. De termijn bedraagt 10 jaar na de opmaak van de erkenningsakte.

Indien een erkenning zonder de vereiste toestemmingen is gebeurd, kan die worden nietig verklaard door het minderjarig niet ontvoogd kind van 12 jaar dan wel zijn ouder of wettelijke vertegenwoordiger.

Rechtstakken